عباس خسروانی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» با اشاره به لزوم تحقق مردم‌داری فعال در عرصه روابط عمومی گفت: این حوزه برای موفقیت باید در سه سطح شنوایی، گفتاری و رفتاری عمل کند.

وی با بهره‌گیری از استعاره «عشق‌ورزی» در غزلیات حافظ، مردم‌داری را نه یک تاکتیک حرفه‌ای، بلکه وضعیتی وجودی مبتنی بر فروتنی و صداقت دانست.

این مدرس سواد رسانه‌ای خاطرنشان کرد: روابط عمومی موفق، ضمن همگامی با تحولات فناورانه، اصالت مردم را در تدوین چشم‌اندازها حفظ کرده و اعتماد را از مسیر احترام واقعی بازتولید می‌کند.

خسروانی عنوان کرد: اعتبار نهادی روابط عمومی کاملاً وابسته به «به رسمیت شناختن دیگری» است و غفلت از این اصل، بحران‌های ارتباطی را دامن می‌زند.

وی با اشاره به نظریه «کنش ارتباطی» یورگن هابرماس، افزود: تأکید بر شنونده خوب بودن و زبان رسا داشتن برای مردم، بیانگر گذار از ارتباطات یک‌سویه به ارتباطات مشارکتی است، ارتباطاتی که در آن مردم شهروندانی آگاه و صاحب‌حق تلقی می‌شوند.

این مدرس سواد رسانه‌ای همچنین بر «تناقض نهادینه‌شده» میان مطالبات مردمی و اهداف سازمانی در نظام‌های روابط‌عمومیِ مبتنی بر منافع قدرت تأکید کرد و گفت: بدون مکانیسم‌های پاسخگویی ساختاری، روابط عمومی همواره در معرض «تقلای مردم‌نمایانه» باقی می‌ماند. راه برون‌رفت از این شکاف، پذیرش شفاف تعارض منافع و طراحی سازوکارهایی برای پاسخ‌گویی به مردم است.

خسروانی اظهار کرد: روابط عمومی مردم‌دار ناگزیر در مرز میان «زیست‌جهان» (تجربه زیسته مردم) و «نظام‌های تخصصی» (ساختارهای بوروکراتیک) ایستاده و توفیق آن در گرو توانایی ترجمه مداوم میان دو زبان کرامت و عشق در برابر زبان بودجه و فرایندها متفاوت است.

وی تصریح کرد: مردم‌داری راستین زمانی رخ می‌دهد که روابط عمومی به عنوان «پل ترجمه‌گر» عمل کند، بدون اینکه یکی از دو قلمرو را فدای دیگری سازد. این همان معنای دقیق عشق‌ورزی در ارتباطات نهادی و وفاداری همزمان به حقیقت سازمان و حقیقت مردم است.

انتهای خبر/