دیار آفتاب: چه عاملی باعث شد این حضور مردمی به شکل مستمر ادامه پیدا کند؟

حجت‌الاسلام حمیدی نیک: یکی از مهم‌ترین عوامل، تأکید رهبر جدید انقلاب بر استمرار حضور مردم بود. از طرف دیگر، مردم واقعاً عزادار و خون‌خواه رهبر شهید بودند. همچنین بسیاری نگران بودند که خالی شدن میدان زمینه‌ساز برخی تحرکات و مشکلات شود. به همین دلیل مردم با آگاهی و تحلیل درست شرایط، در میدان باقی ماندند.

زمانی که جنگ ادامه پیدا کرد، مردم احساس کردند باید برای حمایت از کشور و نیروهای نظامی در صحنه بمانند. پس از پایان درگیری‌های نظامی و آغاز مذاکرات نیز حضور مردم برای حمایت از جبهه دیپلماسی ادامه یافت. مردم به این درک رسیدند که تا زمانی که نیاز باشد باید در میدان حضور داشته باشند.

همه این بخش‌ها در کنار هم نقش‌آفرینی کردند. مداحان، موکب‌داران، رسانه‌ها، خانواده‌ها، پرچم‌ها و سایر فعالان فرهنگی هر کدام سهم خود را در ایجاد و استمرار این حرکت مردمی ایفا کردند و مجموعه این تلاش‌ها باعث شد این میدان به نقطه فعلی برسد.

دیار آفتاب: برنامه‌ریزی و انتخاب سخنرانان چگونه انجام می‌شود؟

حجت‌الاسلام حمیدی نیک: پیش از جنگ نیز مجموعه‌ای از فعالان فرهنگی، هیئت‌های مذهبی، موکب‌داران و مسئولان فرهنگی شهر در قالب یک تشکل مردمی فعالیت داشتند. همین مجموعه مسئولیت برنامه‌ریزی مراسم‌ها را بر عهده گرفت و تاکنون با برنامه‌ریزی منظم، برنامه‌های متعددی را در اراک اجرا کرده است.

می‌توان گفت برنامه‌های اراک جزو بهترین برنامه‌های کشور بود. از همان روزهای نخست، شبکه خبر، شبکه یک و شبکه سه به شکل گسترده به پوشش این برنامه‌ها پرداختند. در فضای مجازی نیز بازتاب بسیار گسترده‌ای داشت. اراک اولین شهری بود که این نوع مراسم‌ها و اجتماعات شبانه را به این شکل برگزار کرد و به نوعی الگوی سایر شهرها شد. بسیاری از اتفاقاتی که بعدها در کشور رقم خورد، ابتدا در اراک شکل گرفت و این موضوع یکی از نقاط قوت و افتخارات شهر اراک است.

مدیریت میدان کاملاً مردمی است. یک گروه مردم‌نهاد در کنار برخی نهادهای دیگر مسئولیت برنامه‌ریزی و اجرای امور را بر عهده دارند. بسیاری از کارها نیز به صورت خودجوش توسط مردم انجام می‌شود.

موکب‌ها کاملاً مردمی شکل گرفتند. اتفاق جالب این بود که در همان روز اعلام خبر شهادت رهبر شهید، با وجود اینکه صبح خبر منتشر شد، همان شب حدود ۳۰ هزار افطاری در میدان توزیع شد. این حجم از هماهنگی و مشارکت در مدت زمان کوتاه واقعاً کم‌سابقه بود. هزینه‌های موکب‌ها نیز عمدتاً از طریق نذورات و کمک‌های مردمی تأمین می‌شد.

دیار آفتاب: چه جلوه‌هایی از همدلی مردم در این میدان مشاهده کردید؟

حجت‌الاسلام حمیدی نیک: نمونه‌های زیادی وجود داشت. مردم در صف‌های نماز، افطاری میان یکدیگر توزیع می‌کردند. بسیاری از افراد بدون هیچ مسئولیت رسمی، هرجا کاری روی زمین مانده بود انجام می‌دادند. حتی پرچم بزرگی که در میدان نصب شده بود، به صورت شبانه‌روزی توسط مردم نگهداری می‌شد و افراد به نوبت از آن مراقبت می‌کردند.

طبیعتاً اجرای مراسم‌های روزانه و شبانه نیازمند یک مجموعه اجرایی و مدیریتی بود. خوشبختانه جمعی از فعالان فرهنگی و مذهبی به صورت خودجوش این مسئولیت را بر عهده گرفتند و در کنار مردم و نهادها، برنامه‌ها را مدیریت کردند.

طبیعی است که در جمعیت‌های بزرگ، افراد دارای دیدگاه‌ها و سلایق مختلف باشند. بنابراین گاهی اختلاف‌نظرها و تنش‌هایی به وجود می‌آمد، اما خوشبختانه به دلیل درک، شعور و همراهی مردم، این مسائل به سرعت حل می‌شد و اجازه داده نمی‌شد به اختلافات جدی تبدیل شود.

دیار آفتاب: رسانه‌ها چه نقشی در این حرکت مردمی داشتند؟

حجت‌الاسلام حمیدی نیک: رسانه‌ها نقش بسیار مهمی ایفا کردند. به ویژه صداوسیمای اراک که از نخستین ساعات آغاز این حرکت تا امروز، به صورت مستمر در میدان حضور داشته و برنامه‌ها را پوشش داده است. نمازهای جماعت، نماز استغاثه، مراسم‌های مذهبی و اجتماعات مردمی همگی توسط رسانه‌ها به تصویر کشیده شد و این پیام را به سراسر کشور و حتی خارج از کشور منتقل کرد که مردم چگونه پای آرمان‌ها و کشور خود ایستاده‌اند.

دیار آفتاب: خیرین چگونه وارد میدان شدند؟

حجت‌الاسلام حمیدی نیک: خیرین واقعاً سنگ تمام گذاشتند. هر جا که نیاز مالی یا پشتیبانی وجود داشت، وارد عمل شدند و سهم خود را ادا کردند. چه در تأمین هزینه‌های مراسم و چه در سایر بخش‌های خدماتی، حضور خیرین بسیار مؤثر و ارزشمند بود.

 بسیج و نیروهای رسمی از همان روزهای نخست در میدان حضور داشتند. در حوزه‌های مختلف از جمله امنیت، مدیریت، گشت‌های شبانه و پشتیبانی اجرایی فعالیت می‌کردند و هر جا که نیاز به حضور بود، وارد عمل می‌شدند.

مردم صرفاً تماشاگر نبودند؛ بلکه خودشان بخشی از اجرای برنامه‌ها بودند. از کمک به موکب‌ها گرفته تا مشارکت در برگزاری مراسم‌ها و فعالیت‌های فرهنگی، همه‌جا حضور فعال داشتند. هر کسی به اندازه توان خود وارد میدان شده بود.

انتهای خبر/