شوخی‌های جنسی و موقعیت‌های ناشی از اشتباه‌گرفتن شخصیت مرد با مادر خانواده نیز از دیگر محورهای انتقاد به فیلم است. این جنس شوخی‌ها بر مناسبات و اشاره‌هایی تکیه دارد که متعلق به دنیای بزرگسالان است. انتخاب چنین محتوایی برای کودکان، با این توجیه که فیلم کمدی است و دانش‌آموزان را می‌خنداند، مسئولانه نیست؛ ملاک باید منشأ خنده و تناسب آن با سن مخاطب باشد.

ضعف هنری یک فیلم به‌تنهایی دلیل نامناسب‌بودن آن برای کودک نیست، اما هنگامی که ابزار اصلی سرگرمی به شوخی‌های بزرگسالانه و ورود به حریم خصوصی متکی می‌شود، مسئله از کیفیت سینمایی فراتر می‌رود و به تناسب تربیتی برنامه مربوط می‌شود. کودکان ممکن است معنای برخی اشاره‌ها را ندانند یا نتوانند میان خنده‌داربودن یک صحنه و نادرستی رفتار شخصیت‌ها تمایز روشنی برقرار کنند. مسئولیت مدرسه، پیشگیری از مواجهه نسنجیده با محتوای نامتناسب است.

داشتن مجوز اکران عمومی نیز این مسئولیت را از دوش برگزارکنندگان برنمی‌دارد. مجوز نمایش یک اثر، به معنای مناسب‌بودن آن برای همه سنین و تأیید انتخاب آن در برنامه رسمی مدرسه نیست. مدیران و معلمان باید پیش از اردو، فیلم را به‌طور کامل بررسی کنند و انتخاب خود را بر شناخت محتوا بنا بگذارند، نه بر عنوان کمدی، تبلیغات یا استقبال مخاطبان.

مدرسه نهادی آموزشی و تربیتی است و مسئولیت آن در برگزاری اردو، به تهیه بلیت و تأمین وسیله رفت‌وآمد محدود نمی‌شود. خانواده‌ها با اعتماد به مدیران و معلمان، فرزندان خود را به این برنامه‌ها می‌سپارند و انتظار دارند انتخاب‌های مدرسه، متناسب با نیازها و ملاحظات تربیتی دوره ابتدایی باشد.

نمایش رفتار نادرست در یک اثر سینمایی، لزوماً به معنای تأیید آن نیست؛ بااین‌حال، نحوه روایت و تبدیل یک رفتار به موقعیتی خنده‌آور اهمیت دارد. کودکان ممکن است برداشت متفاوتی از مخاطبان بزرگسال داشته باشند و همین مسئله، ضرورت دقت در انتخاب آثار برای تماشای جمعی دانش‌آموزان را افزایش می‌دهد.

از سوی دیگر، رضایت والدین زمانی آگاهانه است که اطلاعات کافی درباره برنامه در اختیار آنان قرار گیرد. اعلام نام فیلم، موضوع کلی و ملاحظات محتوایی آن باید پیش از برگزاری اردو انجام شود. دریافت رضایت‌نامه، جایگزین مسئولیت مدرسه در ارزیابی محتوا نیست و نمی‌تواند به‌تنهایی توجیه‌کننده انتخاب یک اثر باشد.

اکنون انتظار می‌رود مدیریت مدرسه مهر و مسئولان آموزش‌وپرورش ناحیه یک اراک درباره معیار انتخاب «خانوم والده» توضیح دهند. آیا فیلم پیش از اردو به‌طور کامل بررسی شده بود؟ چه فرد یا مجموعه‌ای تناسب آن را برای دانش‌آموزان ابتدایی تأیید کرده و چه اطلاعاتی در اختیار خانواده‌ها قرار گرفته است؟

این موضوع همچنین نشان می‌دهد نظارت بر اردوهای دانش‌آموزی نباید صرفاً به ایمنی جسمی، مجوز خروج و حضور و غیاب محدود بماند. توجه به امنیت روانی و اجتماعی کودکان، احترام به حریم شخصی و تناسب محتوای برنامه با گروه سنی نیز باید از معیارهای اصلی تأیید اردوها باشد.

ضروری است آموزش‌وپرورش، ضوابط روشن و قابل ارزیابی برای انتخاب برنامه‌های فرهنگی و تفریحی تدوین و اجرا کند. بررسی کامل آثار پیش از تأیید، تعیین مسئول ارزیابی محتوا، اطلاع‌رسانی شفاف به خانواده‌ها و پیش‌بینی سازوکار رسیدگی به اعتراض‌ها، از اقداماتی است که می‌تواند احتمال تکرار انتخاب‌های نامتناسب را کاهش دهد.

نقد انتخاب این فیلم، مخالفت با شادی و سینمارفتن دانش‌آموزان نیست؛ مطالبه، فراهم‌کردن تفریح سالم و متناسب با سن کودکان است. مدیران، معلمان و مسئولان آموزش‌وپرورش باید در کنار تلاش برای ایجاد نشاط، نسبت به محتوای برنامه‌ها نیز حساس باشند و در برابر انتخاب‌های خود پاسخ‌گو بمانند. اعتماد خانواده‌ها سرمایه مدرسه است و حفظ آن، به ارزیابی دقیق و نظارت مؤثر نیاز دارد.

انتهای خبر/