چراغی که در طوفان خاموش نشد؛
روایت مقاومت کارگران «فرند فراز» در خطمقدم تولید
در روزهای سخت و بحرانی که سایه تهدید و مشکلات بر سر معیشت کارگران و چرخه صنعت سنگینی میکرد، کارخانه تولید خلال سیبزمینی «فرند فراز» در کمیجان با مدیریت جهادی و همت کارگران، به سنگری استوار برای حفظ تولید تبدیل شد.
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» استمرار تولید در شرایط بحرانی، عیار واقعی مدیران اقتصادی و توانمندی نیروی کار را مشخص میکند. در این میان، کارخانه تولید خلال سیبزمینی «فرند فراز» در شهرستان کمیجان، نمونهای بارز از مقاومت در برابر چالشهای بزرگ اقتصادی و منطقهای است.
منصور محمدی، مدیر تولید این مجموعه، با تشریح روزهای سخت دوران جنگ اخیر، ابعاد تازهای از تلاشهای صورتگرفته برای جلوگیری از توقف چرخه تولید و آسیب به معیشت کارگران را روایت میکند.
به گفته مدیر تولید «فرند فراز»، در آن دوران طیف وسیعی از موانع سد راه مجموعه بود؛ از دشواری در حملونقل محصولات و تأمین خودروهای ترانزیتی گرفته تا چالشهای مربوط به سوخترسانی و تأمین مواد اولیه پتروشیمی نظیر سلفون، کاغذ، کارتن و چسب. با وجود این، با آیندهنگری مدیریت و تلاش شبانهروزی کارکنان، اجازه داده نشد چرخه کار حتی برای لحظهای متوقف شود.
یکی از دغدغههای کلیدی مدیریت این واحد تولیدی در شرایط بحرانی، صیانت از نیروی انسانی بود؛ بهطوریکه بیش از ۹۰ درصد نیروی کار خانم این مجموعه را زنان سرپرست خانوار تشکیل میدهند. توقف فعالیت کارخانه میتوانست ضربهای جبرانناپذیر به معیشت این خانوادهها وارد کند. به همین دلیل، تمام توان مجموعه به کار گرفته شد تا حقوق، مزایا و امنیت شغلی کارکنان حفظ شود.
علاوه بر این، در حوزه زیرساختی و برای مقابله با احتمال قطع برق، هماهنگیهای نزدیکی با فرمانداری و اداره برق کمیجان انجام شد تا ضمن استفاده از ظرفیت ژنراتور مجموعه برای استمرار کار، در مواقع بحرانی به تأمین برق بخشهای ضروری شهرستان نیز کمک شود.
نقش این کارخانه تنها به اشتغالزایی درونکارگاهی محدود نمیشود؛ بلکه «فرند فراز» بهعنوان حلقهای حیاتی در زنجیره کشاورزی منطقه عمل میکند. با توجه به ماندگاری محدود محصول سیبزمینی، فعالیت این واحد فرآوری مانع از روی دست ماندن محصول کشاورزان شد و با ایجاد ارزش افزوده و استمرار صادرات، هم از تولیدکننده داخلی حمایت کرد و هم به ارزآوری کشور یاری رساند.
با عبور از بحران، اگرچه تولید پابرجا مانده، اما آثار آن دوران همچنان در قالب افزایش قیمت مواد اولیه صنایع بالادستی و بروکراسیهای زمانبر اداری حس میشود. با این حال، مسئولان این واحد صنعتی در کنار فعالیتهای اقتصادی، مسئولیتهای اجتماعی خود را نیز فراموش نکرده و اقداماتی نظیر حمایت از نیازمندان، کمک به هزینههای درمان و آزادی زندانیان را بدون سر و صدا در دستور کار قرار دادهاند.
روایت کمیجان، روایتِ ارادههای آهنین در سنگر کار و تولید است؛ داستانی که ثابت میکند با همدلی کارگران و تدبیر مدیران، هیچ طوفانی نمیتواند چراغ امید را در صنعت ایران خاموش کند.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
برچسبها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!