این حادثه تنها یک رویداد نظامی نبود، بلکه نقض آشکار تمامی کنوانسیون‌های بین‌المللی درباره حقوق بشر و قوانین جنگ بود. استفاده از سلاح‌های شیمیایی در برابر غیرنظامیان، جنایتی علیه بشریت محسوب می‌شود که متأسفانه در آن زمان با سکوت جوامع بین‌المللی و حامیان غربی رژیم بعث عراق روبرو شد و دردهای مردم سردشت را دوچندان کرد.

امروز، سال‌ها پس از آن واقعه، سردشت همچنان با آثار مخرب شیمیایی دست‌وپنجه نرم می‌کند. بسیاری از بازماندگان این حمله، هنوز با مشکلات تنفسی، پوستی و چشمی مزمن زندگی می‌کنند. جانبازان شیمیایی سردشت، اسناد زنده‌ای از جنایت جنگی هستند که هر روز با سختی‌های بیماری دست‌وپنج نرم می‌کنند و این یادآوری‌ها، گواهی بر عمق فاجعه‌ای است که اتفاق افتاده است.

در سال‌های اخیر، تلاش‌هایی برای ثبت جهانی این جنایت و احقاق حقوق مردم سردشت صورت گرفته است. یادمان‌های ساخته شده در شهر، تلاش می‌کنند تا روایت آن روزهای سخت را برای نسل‌های آینده حفظ کنند. سردشت به نمادی از مقاومت و ایثار تبدیل شده است که جهانیان باید با ابعاد هولناک آن در جنگ تحمیلی آشنا شوند.

گرامیداشت هفتم تیر، تنها مروری بر یک واقعه تاریخی نیست، بلکه فریادی برای صلح و مخالفت با سلاح‌های کشتار جمعی است. سردشت در این روز به جهانیان یادآوری می‌کند که جنگ چه آثار مخرب و پایداری بر زندگی انسان‌ها باقی می‌گذارد. یاد تمامی شهیدان مظلوم بمباران شیمیایی سردشت گرامی باد و راهشان برای همیشه پررهرو باقی بماند.

جامعه بین‌المللی باید مسئولیت خود را در قبال چنین جنایاتی بپذیرد و از تکرار آن جلوگیری کند. سردشت، با وجود تمامی زخم‌های التیام‌ناپذیر، همچنان استوار ایستاده است تا مظلومیت خود را در دادگاه تاریخ فریاد بزند. ملت ایران هرگز آن روزهای سخت و ایثار مردمان غیور سردشت را فراموش نخواهد کرد و یاد آنان را زنده نگاه می‌دارد.

فاجعه شیمیایی سردشت؛ جنایتی فراموش‌نشدنی علیه بشریت

حجت‌الاسلام سید محسن حسینی دیباجی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» به مناسبت سالروز بمباران شیمیایی سردشت گفت: این فاجعه انسانی بار دیگر یادآور یکی از تلخ‌ترین جنایت‌های تاریخ معاصر علیه مردم بی‌دفاع ایران و عراق است. در این جنایت، رژیم بعث عراق به رهبری صدام حسین با استفاده از سلاح‌های شیمیایی، مردم غیرنظامی شهر سردشت را هدف قرار داد و صدها تن را به شهادت رساند و هزاران نفر را مجروح و مصدوم کرد؛ حادثه‌ای که آثار و پیامدهای آن همچنان پس از گذشت دهه‌ها بر زندگی بازماندگان و نسل‌های بعدی سایه افکنده است.

نماینده ولی‌فقیه در سپاه حضرت روح‌الله بیان کرد: این اقدام غیرانسانی به شدت محکوم می‌شود جنایتی که صدام حسین با اتکا به حمایت‌های برخی قدرت‌های غربی، به‌ویژه در زمینه تأمین تجهیزات و مواد اولیه ساخت سلاح‌های شیمیایی، دست به چنین جنایاتی زد. گزارش‌های متعدد تاریخی نشان می‌دهد که صدها شرکت خارجی، از جمله شمار قابل توجهی از شرکت‌های آلمانی، در انتقال فناوری و تجهیزات مرتبط با برنامه تسلیحات شیمیایی رژیم بعث نقش داشتند؛ موضوعی که مسئولیت اخلاقی و تاریخی حامیان این رژیم را نیز یادآور می‌شود.

وی افزود: استفاده از سلاح‌های شیمیایی از منظر حقوق بین‌الملل، مصداق جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است و کنوانسیون‌های بین‌المللی به صراحت چنین اقداماتی را ممنوع اعلام کرده‌اند. با این حال، برخورد دوگانه برخی مدعیان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی در قبال این جنایات، همواره مورد انتقاد بوده و این پرسش را ایجاد کرده است که چرا عاملان و حامیان چنین فجایعی هرگز به‌طور کامل پاسخگو نشده‌اند.

حسینی‌دیباجی اظهار کرد: فاجعه شیمیایی حلبچه نیز تنها چند ماه پس از بمباران سردشت، برگ دیگری از جنایت‌های رژیم بعث عراق را رقم زد. در اسفندماه ۱۳۶۶، شهر حلبچه با بمب‌های شیمیایی هدف حمله قرار گرفت و هزاران زن، مرد و کودک بی‌دفاع در مدت زمانی کوتاه جان خود را از دست دادند. تصاویر دردناک این حادثه، از جمله خانواده‌هایی که در همان لحظه جان باخته بودند، به یکی از تلخ‌ترین اسناد جنایت علیه غیرنظامیان در تاریخ تبدیل شد.

نماینده ولی‌فقیه در سپاه حضرت روح‌الله تصریح کرد: آثار این حمله تنها به قربانیان همان روز محدود نماند؛ بسیاری از بازماندگان سال‌ها با بیماری‌های تنفسی، سرطان، مشکلات چشمی و عوارض ژنتیکی دست‌وپنجه نرم کردند و نسل‌های بعد نیز از پیامدهای این حمله شیمیایی آسیب دیدند. حلبچه و سردشت امروز نماد رنج انسان‌هایی هستند که قربانی استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی شدند.

وی عنوان کرد: جامعه جهانی اگرچه حمله شیمیایی به حلبچه را به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین جنایت‌های قرن بیستم محکوم کرده است، اما بسیاری از کارشناسان معتقدند که رسیدگی به نقش تأمین‌کنندگان مواد و فناوری ساخت این سلاح‌ها و نیز پاسخگو کردن حامیان رژیم بعث، هرگز به‌طور کامل محقق نشده است. از این رو، زنده نگه داشتن یاد قربانیان سردشت و حلبچه و پیگیری حقوق آنان، همچنان مطالبه‌ای انسانی و حقوقی به شمار می‌رود.

حسینی‌دیباجی خاطرنشان کرد: ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهدای سردشت و حلبچه، بر لزوم مقابله جدی جامعه جهانی با هرگونه استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی و پایان دادن به برخوردهای دوگانه در اجرای قوانین بین‌المللی تأکید می‌کنیم. همچنین از سازمان ملل متحد و نهادهای مدعی حقوق بشر خواسته شده است با اتخاذ رویکردی عادلانه، از حقوق ملت‌های مظلوم دفاع کرده و عاملان و حامیان جنایت‌های جنگی را بدون تبعیض مورد پیگرد و مجازات قرار دهند.

انتهای خبر/