دیار آفتاب گزارش میدهد؛
احیای غول صنعتی اراک در گرو مدیریت کارآمد
کاهش تولید و ثبت سفارش، کمبود نقدینگی، دشواری تأمین ارز و قطعات و ابهام در سرنوشت مالکیت، هپکو را بار دیگر در معرض بازگشت به روزهای رکود قرار داده است؛ شرایطی که عبور از آن به اصلاح مدیریت و تدوین برنامهای روشن نیاز دارد.
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» نام هپکو برای مردم اراک فقط یادآور یک کارخانه نیست؛ این مجموعه بخشی از هویت صنعتی استان مرکزی و نمادی از توان کشور در ساخت ماشینآلات سنگین راهسازی و معدنی است. کارخانهای که برخورداری از خطوط تولید گسترده، تجهیزات صنعتی و نیروی انسانی ماهر، آن را به یکی از ظرفیتهای راهبردی کشور تبدیل کرده، اما سالهاست با چالشهای متعدد مدیریتی، مالی و مالکیتی دستوپنجه نرم میکند.
خصوصیسازی ناموفق، تغییر چندباره مالکیت، انباشت بدهیها، کاهش سفارشها و وقفه در تولید، هپکو را در سالهای گذشته تا مرز تعطیلی پیش برد. اعتراضها و پیگیریهای کارگران و ورود دستگاههای مسئول، در مقطعی زمینه خروج این شرکت از بحران و آغاز دوباره فعالیت خطوط تولید را فراهم کرد؛ بااینحال، نشانههای تازهای از کاهش فعالیت کارخانه، نگرانیها درباره آینده آن را دوباره افزایش داده است.
افت محسوس تولید و ثبت سفارش، نیمهفعالشدن برخی بخشها، کمبود سرمایه در گردش، دشواری تأمین قطعات و طولانیشدن فرایند تخصیص ارز، از مهمترین مسائلی است که اکنون مسیر تولید در هپکو را با مانع مواجه کرده است. فاصله میان توان واقعی کارخانه و میزان تولید فعلی نیز نشان میدهد ظرفیتهای موجود این مجموعه بهطور کامل به کار گرفته نمیشود.
در کنار مشکلات تولید، نحوه مدیریت و نظارت بر عملکرد شرکت نیز به یکی از محورهای اصلی مطالبه کارگران و فعالان صنفی تبدیل شده است. سازمان تأمین اجتماعی بهعنوان سهامدار اصلی، مسئولیت مستقیمی در نظارت بر عملکرد مدیران، صیانت از داراییهای شرکت و فراهمکردن شرایط رونق تولید دارد؛ بااینحال، ادامه مشکلات مالی و تولیدی، ضرورت تقویت این نظارت و ارائه برنامهای شفاف و عملیاتی را دوچندان کرده است.
ابهام در صورتهای مالی، قراردادها و تعهدات باقیمانده، بدهیهای بانکی، مطالبات مشتریان و نحوه پرداخت حقوق و مزایای مدیران نیز از مسائلی است که نیازمند بررسی دقیق نهادهای نظارتی است. شفافسازی در این حوزهها میتواند علاوه بر روشنکردن وضعیت واقعی شرکت، اعتماد ازدسترفته میان مدیریت و نیروی انسانی را بازسازی کند.
همزمان با این مسائل، مطرحشدن دوباره موضوع واگذاری هپکو، نگرانیهایی را درباره تکرار تجربههای ناموفق گذشته ایجاد کرده است. تصمیمگیری درباره آینده مالکیت این کارخانه بدون بررسی دقیق شیوه واگذاری، زمانبندی، قیمت واقعی، برنامه تولید و اهلیت خریدار، ممکن است هپکو را بار دیگر وارد چرخهای از بیثباتی مدیریتی و اقتصادی کند.
هپکو افزون بر مشکلات داخلی، برای بازگشت به تولید پایدار به حمایتهای عملی در سطح ملی نیاز دارد. تسهیل تأمین ارز و مواد اولیه، تسریع در ترخیص قطعات مورد نیاز، ایجاد بازار پایدار، ثبت سفارش مؤثر، جلوگیری از واردات بیرویه ماشینآلات دارای مشابه داخلی و استفاده از ظرفیت همکاریهای صنعتی، از اقداماتی است که میتواند چرخ تولید این مجموعه را سرعت ببخشد.
در این میان، نبود متولی واحد برای پیگیری مسائل هپکو، روند حل مشکلات را طولانی و مسئولیت دستگاهها را پراکنده کرده است. احیای پایدار این مجموعه زمانی محقق میشود که دستگاههای اجرایی، اقتصادی، صنعتی و نظارتی در قالب برنامهای هماهنگ، زمانبندیشده و قابل ارزیابی وارد عمل شوند و مسئولیت هر بخش نیز بهطور شفاف مشخص باشد.
نیروی انسانی نیز مهمترین سرمایه هپکو به شمار میرود؛ کارگرانی که در دورههای دشوار، بار حفظ کارخانه و خطوط تولید را بر دوش کشیدهاند، اکنون با دغدغههایی همچون امنیت شغلی، قراردادهای کوتاهمدت، وضعیت پرداختها و آینده مبهم شرکت مواجهاند. ادامه این شرایط میتواند انگیزه نیروی کار را کاهش دهد و به خروج نیروهای متخصص و باتجربه منجر شود.
عبور هپکو از وضعیت کنونی، تنها با تغییر مالکیت یا تزریق مقطعی منابع امکانپذیر نیست. این شرکت به مدیریت متخصص، حسابرسی شفاف، نظارت مؤثر سهامدار، تأمین پایدار سرمایه در گردش، سفارشگذاری هدفمند و حمایت واقعی از کارگران نیاز دارد. هرگونه تعلل در این زمینه، فاصله هپکو با ظرفیت واقعی خود را بیشتر و روند احیای آن را دشوارتر خواهد کرد.
در ادامه پیگیریهای «دیار آفتاب» درباره وضعیت این مجموعه صنعتی، علیاصغر احمری، بازنشسته هپکو و فعال صنفی کارگران و بازنشستگان، در گفتگو با خبرنگار این رسانه، به تشریح مشکلات تولیدی، مدیریتی و کارگری شرکت و مطالبات جامعه کارگری پرداخت.
هپکو برای بازگشت به جایگاه واقعی خود نیازمند مدیریت کارآمد است
علیاصغر احمری در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» با اشاره به پیشینه شرکت هپکو اراک اظهار کرد: هپکو بهعنوان یکی از بزرگ ماشینآلات راهسازی سنگین درسازی سنگین در خاورمیانه، روزگاری نماد خودکفایی و افتخار صنعت کشور بود، اما این مجموعه در سالهای گذشته با مشکلات مختلف مدیریتی، مالی و تولیدی مواجه شده است.
وی افزود: شرایط کنونی هپکو یکشبه ایجاد نشده و نتیجه سالها تصمیمگیری نادرست، ضعف نظارت، تغییرات مالکیتی و بیتوجهی به سرمایه انسانی این مجموعه است؛ بنابراین برطرفکردن مشکلات آن نیز به تصمیمهای اساسی و اقدامات عملی نیاز دارد.
هپکو برای بازگشت به جایگاه واقعی خود نیازمند مدیریت کارآمد است
علیاصغر احمری در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» با اشاره به پیشینه شرکت هپکو اراک اظهار کرد: هپکو بهعنوان یکی از بزرگ ماشینآلات راهسازی سنگین درسازی سنگین در خاورمیانه، روزگاری نماد خودکفایی و افتخار صنعت کشور بود، اما این مجموعه در سالهای گذشته با مشکلات مختلف مدیریتی، مالی و تولیدی مواجه شده است.
وی افزود: شرایط کنونی هپکو یکشبه ایجاد نشده و نتیجه سالها تصمیمگیری نادرست، ضعف نظارت، تغییرات مالکیتی و بیتوجهی به سرمایه انسانی این مجموعه است؛ بنابراین برطرفکردن مشکلات آن نیز به تصمیمهای اساسی و اقدامات عملی نیاز دارد.
این بازنشسته شرکت هپکو با اشاره به روند واگذاری این مجموعه بیان کرد: هپکو در سال ۱۳۸۵ و در چارچوب سیاستهای اصل ۴۴ قانون اساسی به بخش خصوصی واگذار شد؛ واگذاریای که قرار بود به توسعه، افزایش تولید و شکوفایی این مجموعه منجر شود، اما در عمل نتوانست اهداف مورد انتظار را محقق کند.
واگذاریهای هپکو به اهداف تعیینشده نرسید
احمری ادامه داد: پس از ناکامی مالک نخست، هپکو به شرکت دیگری واگذار شد و نحوه این واگذاری نیز با انتقادها و ابهاماتی همراه بود. نتیجه این تحولات، تشدید مشکلات تولید، افزایش بدهیها، اعتراض کارگران و تضعیف جایگاه صنعتی هپکو بود.
وی گفت: در ادامه و با پیگیریهای انجامشده، مالکیت هپکو به سازمان تأمین اجتماعی منتقل شد و این اتفاق امید تازهای در میان کارگران، بازنشستگان و مردم اراک ایجاد کرد؛ زیرا انتظار میرفت با ورود این سازمان، ثبات مدیریتی و مالی در شرکت برقرار شود.
این فعال صنفی افزود: با وجود این تغییر، همچنان درباره میزان نظارت سازمان تأمین اجتماعی بر عملکرد مدیران هپکو پرسشهایی وجود دارد و کارگران انتظار دارند سهامدار اصلی با جدیت بیشتری بر وضعیت تولید، هزینهها، قراردادها و عملکرد مدیران نظارت کند.
ظرفیتهای هپکو با میزان تولید آن همخوانی ندارد
احمری با انتقاد از وضعیت تولید هپکو عنوان کرد: بر اساس اطلاعات منتشرشده، میزان تولید شرکت از ابتدای سال در مقایسه با ظرفیت اسمی آن بسیار پایین بوده است؛ این در حالی است که هپکو از زیرساختها، تجهیزات و نیروی انسانی متخصص برای تولید شمار قابلتوجهی ماشینآلات برخوردار است.
وی افزود: کاهش تولید را نمیتوان تنها به یک عامل نسبت داد؛ کمبود نقدینگی، دشواری تأمین قطعات، طولانیشدن فرایند تخصیص ارز، نبود سفارش پایدار و مشکلات مدیریتی از جمله عواملی هستند که بر فعالیت خطوط تولید اثر گذاشتهاند.
این بازنشسته شرکت هپکو تصریح کرد: میزان تولید فعلی با پیشینه، ظرفیت و جایگاه هپکو همخوانی ندارد. مسئولان باید مشخص کنند چه برنامهای برای تأمین سفارش، سرمایه در گردش، قطعات و ارز مورد نیاز شرکت دارند و هپکو در چه بازه زمانی میتواند به تولید پایدار برسد.
احمری تأکید کرد: کشور به ماشینآلات راهسازی و معدنی نیاز دارد و بخش قابلتوجهی از این نیاز میتواند به دست کارگران متخصص هپکو تأمین شود؛ مشروط بر اینکه سفارشگذاری مؤثر انجام شود و موانع تولید نیز از پیش پای شرکت برداشته شود.
ضرورت شفافسازی درباره حقوق و عملکرد مدیران
وی با بیان اینکه اختلاف میان دریافتی مدیران و کارگران موجب شکلگیری نارضایتی میشود، گفت: گزارشها و مطالب مختلفی درباره حقوق و مزایای مدیران و معاونان شرکت مطرح شده است و انتظار میرود مسئولان مربوطه بهصورت شفاف در این زمینه پاسخ دهند.
این فعال صنفی اظهار کرد: کارگران نمیتوانند بپذیرند شرکتی با کاهش تولید و مشکلات مالی روبهرو باشد، اما مدیرانی که خروجی قابل دفاعی ندارند، دریافتیهای نامتعارف داشته باشند؛ ازاینرو انتشار شفاف اطلاعات مربوط به حقوق، مزایا و عملکرد مدیران ضروری است.
احمری افزود: در سالهای گذشته نیز کارگران نسبت به دریافتی برخی مدیران و تفاوت آن با وضعیت معیشتی نیروی کار اعتراضهایی داشتند؛ ادعاهایی که برای روشنشدن صحت و ابعاد آنها باید از سوی نهادهای نظارتی بررسی و نتیجه بهصورت شفاف اعلام شود.
وی ادامه داد: پرداخت حقوق و مزایا باید با میزان مسئولیت، تخصص و عملکرد افراد تناسب داشته باشد. هنگامی که تولید کاهش یافته و کارگران با نگرانیهای معیشتی و شغلی مواجهاند، هرگونه پرداخت غیرمتعارف به مدیران میتواند اعتماد نیروی انسانی را تضعیف کند.
سهامدار اصلی باید بر عملکرد مدیران نظارت کند
این فعال کارگری با تأکید بر مسئولیت سازمان تأمین اجتماعی گفت: این سازمان بهعنوان سهامدار اصلی هپکو باید بر عملکرد مدیرعامل و اعضای هیئتمدیره نظارت دقیق و مستمر داشته باشد و در صورت مشاهده ضعف یا انحراف، اقدامات اصلاحی لازم را انجام دهد.
احمری اظهار کرد: کاهش تولید، تأخیر احتمالی در پرداخت حقوق و حق بیمه، افزایش بدهیها و نارضایتی نیروی انسانی از نشانههایی هستند که باید مورد توجه سهامدار اصلی قرار گیرند؛ نمیتوان منتظر ماند تا مشکلات به مرحله بحرانی برسند و سپس برای حل آنها اقدام کرد.
وی افزود: انتظار جامعه کارگری این است که سازمان تأمین اجتماعی گزارشی شفاف درباره وضعیت مالی، مدیریتی و تولیدی هپکو ارائه کند و توضیح دهد چه اقداماتی برای بهبود شرایط این شرکت انجام داده است.
این فعال کارگری خاطرنشان کرد: مدیرانی که توانایی ارائه برنامه عملیاتی و ایجاد تحول در تولید را ندارند، نباید بدون ارزیابی عملکرد در مسئولیت خود باقی بمانند. انتخاب اعضای هیئتمدیره و مدیران باید بر پایه شایستگی، تخصص، تجربه صنعتی و تعهد به منافع شرکت و کارگران انجام شود.
تضعیف روحیه کارگران به تولید آسیب میزند
احمری نیروی انسانی را مهمترین سرمایه هپکو دانست و گفت: کارگران این شرکت با وجود مشکلات و فراز و نشیبهای متعدد، همچنان به هپکو وفادار ماندهاند و برای حفظ خطوط تولید تلاش میکنند؛ اما ادامه مشکلات معیشتی، نبود امنیت شغلی و مشاهده تبعیض میتواند روحیه آنان را تضعیف کند.
وی افزود: کاهش انگیزه نیروی انسانی پیامدهایی مانند افت بهرهوری، افزایش نارضایتی و خروج نیروهای متخصص را به دنبال دارد. اگر کارگران ماهر و باتجربه از مجموعه جدا شوند، جایگزینی آنان بهآسانی امکانپذیر نخواهد بود.
این فعال کارگری شرکت هپکو عنوان کرد: احیای واقعی هپکو تنها با تأمین پول و قطعه امکانپذیر نیست؛ بلکه باید اعتماد، انگیزه و آرامش نیز به نیروی انسانی بازگردانده شود. کارگری که آینده شغلی خود را نامشخص میبیند، نمیتواند با تمرکز کامل در مسیر افزایش تولید حرکت کند.
قراردادهای کوتاهمدت امنیت شغلی را کاهش داده است
احمری یکی از دغدغههای کارگران هپکو را قراردادهای کوتاهمدت دانست و بیان کرد: شماری از کارگران با قراردادهای یکماهه یا سهماهه مشغول فعالیت هستند و این شیوه به کاهش امنیت شغلی آنان منجر شده است.
وی ادامه داد: کارگری که هر ماه نگران تمدید قرارداد خود باشد، نمیتواند برای آینده زندگی و خانوادهاش برنامهریزی کند. قراردادهای کوتاهمدت افزون بر ایجاد فشار روانی، احساس تعلق و انگیزه نیروی کار را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
این فعال صنفی تصریح کرد: کارگران باید از حقوق قانونی و امنیت شغلی متناسب برخوردار باشند و مسئولان شرکت نیز برای ساماندهی وضعیت قراردادها برنامه مشخصی ارائه کنند. تداوم قراردادهای بسیار کوتاهمدت به مصلحت شرکت و نیروی انسانی نیست.
وی افزود: هپکو برای حفظ نیروهای متخصص خود باید زمینهای ایجاد کند تا کارگران با آرامش و اطمینان بیشتری فعالیت کنند؛ زیرا تولید پایدار بدون نیروی انسانی باانگیزه و برخوردار از امنیت شغلی محقق نمیشود.
حسابرسی مالی هپکو باید در دستور کار قرار گیرد
این بازنشسته شرکت هپکو درباره مطالبات کارگران و بازنشستگان گفت: نخستین مطالبه، ارزیابی دقیق عملکرد مدیران و اصلاح ساختار مدیریتی شرکت است. مدیرانی که کارنامه قابل دفاعی ندارند باید جای خود را به افراد متخصص، متعهد و دارای برنامه بدهند.
احمری افزود: انجام حسابرسی کامل از عملکرد مالی سالهای اخیر، بررسی قراردادها، هزینهها و حقوق و مزایای پرداختی به مدیران نیز ضروری است. نتیجه این حسابرسی باید بهصورت شفاف در اختیار نهادهای مسئول و افکار عمومی قرار گیرد.
وی ادامه داد: پرداخت مطالبات کارگران، رعایت عدالت در نظام پرداخت، تقویت سرمایه در گردش، تأمین قطعات و تسریع در تخصیص ارز از دیگر اقداماتی است که باید در دستور کار قرار گیرد.
این فعال صنفی بیان کرد: سازمان تأمین اجتماعی باید درباره نحوه نظارت خود بر هپکو پاسخگو باشد و برنامه عملیاتی مشخصی برای افزایش تولید، تأمین سفارش و تثبیت وضعیت شرکت ارائه دهد.
وی خاطرنشان کرد: ساماندهی قراردادهای یکماهه و سهماهه و ایجاد امنیت شغلی برای کارگران نیز از مطالبات اصلی است؛ زیرا نمیتوان از نیروی انسانی انتظار افزایش بهرهوری داشت، اما دغدغههای اولیه شغلی و معیشتی او را نادیده گرفت.
احمری در پایان گفت: هپکو فقط یک بنگاه اقتصادی نیست، بلکه بخشی از هویت صنعتی اراک و کشور به شمار میرود و سرنوشت آن با اشتغال و معیشت شمار زیادی از خانوادهها ارتباط دارد.
وی تأکید کرد: مسئولان باید بهجای وعده، برنامههای عملی و زمانبندیشده ارائه دهند، از کارگران حمایت کنند و نظارت مؤثری بر عملکرد مدیران داشته باشند. بازگشت هپکو به جایگاه واقعی خود، به عزم جدی، مدیریت متخصص، تأمین منابع و نظارت مستمر نیاز دارد.
این فعال کارگری در پایان خاطرنشان کرد: کارگران و بازنشستگان خواستار تعطیلی یا تضعیف هپکو نیستند؛ مطالبه آنان، رونق تولید، حفظ اشتغال، برقراری عدالت و صیانت از این سرمایه صنعتی است.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
برچسبها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!