به گزارش پايگاه خبرى تحليلى «ديارآفتاب» محدثه آجرلو فعال رسانه‌ای استان مرکزی در يادداشتى نوشت: خیابان‌ها، این بار نه با هیاهوی روزمره، که با صلابت گام‌های استوار بانوان ایران، تجلی شکوهی دیگر شدند. زمین زیر پایشان لرزید، نه از ترس، که از هیبت حضورشان. لاله‌ها، نماد غیرت و بالندگی، دوباره سر برآوردند و سر تعظیم در برابر این مادران و دختران فرود آوردند.

اینجا ایران، همه دختران این سرزمین، از هر کوی و برزن، گرد هم آمده‌اند تا پاسخی دندان‌شکن به دشمنان وطن دهند. مادری که چنین فرزندانی را در دامان پرمهرش پرورانده، خود الگویی از عشق و ایثار است.

زنی که در خانه، ستون خانواده و در میدان، چون شیری غران، مدافع حریم وطن است. او با الهام از مکتب سردارانی چون حاج قاسم سلیمانی، نسلی شجاع، مؤمن و وطن‌پرست را تربیت می‌کند که در راه دفاع از آرمان‌های انقلاب لحظه‌ای درنگ نمی‌کنند.

زن ایرانی، حضوری همیشگی دارد. در خیابان‌ها، با در دست گرفتن پرچم، چنان فریاد می‌زند که لرزه بر اندام دشمنان می‌اندازد. اما این حضور، مانع از پیگیری علم و دانش او نمی‌شود. او کلاس درس را در خانه، حسینیه‌ها و موکب‌ها برپا می‌کند و چراغ علم را فروزان نگه می‌دارد.

داستان مادران میناب، حکایتی تلخ اما پر از غیرت است. مادری که تنها استخوان‌های فرزندش را می‌یابد و در دل خاک سرد، پیکر بی‌سر او را به خاک می‌سپارد.

با دیدن این صحنه‌ها، ناله سر می‌دهد، اما کینه دشمن در دلش شعله‌ورتر می‌شود و عشق به وطن ذره‌ای از قلبش بیرون نمی‌رود. او با خود می‌گوید: «شاید از گرسنگی خاک بخوریم، اما هرگز ذره‌ای از خاک وطن را به دشمن نخواهیم داد».

این بانوان، نماد مقاومت، ایثار و عشق بی‌حد به ایران هستند. آن‌ها با حضور خود، نه تنها قدرت ایران را به رخ جهانیان می‌کشند، بلکه درس ایستادگی و وطن‌پرستی را به نسل‌های آینده می‌آموزند. شکوه مادری در تدافع از وطن، داستانی است که جاودانه در تاریخ ایران خواهد درخشید.