ابوالفضل رنجبر در گفتگو با خبرنگار اقتصادی پايگاه خبرى تحليلى «ديار آفتاب» گفت: کارگران هپکو سال‌هاست که با چالش‌های عمیق مالی و مدیریتی دست‌وپنج نرم می‌کردند. واگذاری نادرست این شرکت در سال ۱۳۸۶، آغازگر دوره‌ای سخت و پر از درد برای نیروهای زحمتکش این مجموعه بود.

فعال کارگری شركت هپكو بيان كرد: سوءمدیریت و خصوصی‌سازی‌های نادرست، باعث شد تا تولید به تدریج متوقف شود و حقوق کارگران با تاخیرهای طولانی پرداخت گردد. این شرایط نابسامان، منجر به شکل‌گیری بحران‌های متعدد در سال‌های بعد از ۱۳۹۰ شد. تعطیلی خطوط تولید و بیکاری پنهان، زندگی بسیاری از خانواده‌ها را تحت تاثیر قرار داد. 

وى افزود: کارگران که سال‌ها برای پیشرفت این صنعت زحمت کشیده بودند، ناچار به اعتراضات صنفی شدند. آن‌ها خواستار احقاق حقوق خود و بهبود شرایط کاری بودند. اما متاسفانه جلسات متعدد با مسئولین وقت، هیچ نتیجه ملموسی در بر نداشت. مشکلات همچنان پابرجا بود و امیدها یکی پس از دیگری از بین می‌رفت.

رنجبر گفت: اعتراضات کارگران هر روز گسترده‌تر و شدیدتر می‌شد. فشار اقتصادی و ناامیدی از آینده، باعث شده بود تا خشم و نارضایتی در میان نیروهای کارگری به اوج برسد. در اوج این تنش‌ها، تعدادی از نمایندگان کارگران بازداشت و به زندان منتقل شدند. این اقدام، موج جدیدی از نگرانی و غم را در میان جامعه کارگری ایجاد کرد.

مداخله قوه قضائیه و آزادی بازداشت شدگان

اين بازنشسته شركت هپكو عنوان كرد: ما به عنوان فعالان مدنی، از نزدیک در جریان این تحولات بودیم. باورمان این بود که جلسات رسمی معمولاً بی‌فایده خواهند بود. اما در روز کارگر، خبری مبنی بر برگزاری جلسه‌ای با رئیس قوه قضائیه به گوش رسید. ما با تردید زیاد به این جلسه رفتیم. 

وى افزود: وقتی نوبت به صحبت کارگران هپکو رسید، با بغض فراوان خواستار آزادی بی‌قید و شرط بازداشت شدگان شدیم. این درخواست ساده اما عمیق، تاثیر شگرفی بر تصمیمات آن جلسه گذاشت. شهید رئیسی به عنوان رئیس قوه قضائیه با شنیدن صدای دلسوزانه کارگران، دستور آزادی فوری و تبرئه تمامی بازداشتیان را صادر کرد.

رنجبر گفت: نكته جالب اینجاست که ایشان اعتراف کردند مسئولان قبلی به ایشان اطلاعات غلط داده بودند. آن‌ها ادعا می‌کردند مشکلات هپکو حل شده است، در حالی که واقعیت کاملاً متفاوت بود. این موضوع نشان داد که چگونه اطلاعات نادرست می‌تواند تصمیم‌گیران ارشد را گمراه کند.

نجات ساختاری و بازگشت به تولید

اين بازنشسته شركت هپكو اظهار كرد: پس از آن جلسه، جلسه‌ای اختصاصی با حضور مدیران، استاندار و کارگران برگزار شد. در این نشست، راهکارهای عملی برای نجات هپکو ارائه گردید. پیگیری‌های مستمر منجر به واگذاری سهام هپکو از بخش خصوصی ناکارآمد به سازمان تامین اجتماعی شد. این اقدام، گامی بزرگ در جهت ریشه‌کن کردن مشکلات ساختاری بود.

وى افزود: با وجود این موفقیت، بدهی‌های سنگین به بانک‌ها و واردات بی‌رویه محصولات مشابه، همچنان مانعی بزرگ بر سر راه تولید بود. ما مکاتبات متعددی را با مقامات عالی‌رتبه انجام دادیم تا بر این موانع غلبه کنیم. در این مسیر دو درس مهم آموختیم. اول اینکه مسئولان ارشد ممکن است قربانی اطلاعات غلط زیردستان شوند. دوم اینکه در میان مسئولین، کسانی هستند که واقعاً دغدغه حل مشکلات را دارند.

بازدید مردمی رئیسی و درس‌های ماندگار

رنجبر تصريح كرد: خوشبختانه با پیگیری‌های مستمر، مشکلات بانکی حل شد و وزارت صنعت نیز حمایت‌های لازم را به عمل آورد. هپکو پس از سال‌ها توقف، مجدداً به چرخه تولید بازگشت. این موفقیت، امید تازه‌ای در دل کارگران زنده کرد. زمانی که آیت‌الله رئیسی کاندیدای ریاست جمهوری شد، بسیاری فکر می‌کردند اقدامات ایشان صرفاً برای کسب رأی است. اما کارگران هپکو با تمام وجود از ایشان حمایت کردند.

اين بازنشسته شركت هپكو عنوان كرد: آن‌ها به صداقت و تعهد واقعی ایشان ایمان داشتند. پس از پیروزی در انتخابات، روند پیگیری مشکلات ادامه یافت. در سفر استانی به استان مرکزی، برنامه بازدید از شرکت آذراب در دستور کار بود. ما کارگران هپکو امیدوار بودیم که ایشان نیز به هپکو سر بزنند. 

وى افزود: اما باورمان نمی‌شد که رئیس‌جمهور بدون هماهنگی قبلی و تدابیر امنیتی به هپکو بیاید. این رفتار غیرمعمول، نشان‌دهنده مردمی بودن واقعی ایشان بود. آیت‌الله رئیسی پس از بازدید از آذراب، دستور داد که به هپکو نیز سر بزنند. این خبر، شوک بزرگی برای همه ما بود. مردمى بودن و خاکی بودن ایشان بار دیگر ثابت شد. 

رنجبر عنوان كرد: برخلاف مسئولان گذشته که ادعای مردمی بودن داشتند اما در عمل متفاوت رفتار می‌کردند، ایشان با اخلاق و رفتار خود خاص شدند.  ایشان با روی باز و وقت گذاشتن، به تک‌تک کارگران گوش دادند. کارگران بدون ترس و نگرانی از سلسله مراتب، درد دل‌های خود را بیان کردند. این فضای صمیمی و صادقانه، باعث شد تا کارگران احساس ارزشمندی کنند.

اين بازنشسته شركت هپكو تصريح كرد: شهيد رئيسى تا زمانی که مشکل حل نمی‌شد، موضوع را رها نمی‌کردند. این ویژگی، محبوبیت بی‌نظیری برای ایشان در میان کارگران ایجاد کرد. خبر شهادت آیت‌الله رئیسی، غم سنگینی بر چهره کارگران هپکو نشاند. آن‌ها مانند فرزندی که پدرش را از دست داده است، در شوک فرو رفتند.

 وى افزود: نگرانی از بازگشت بحران و نبودن صدایی برای دفاع از حقوقشان، آن‌ها را مضطرب کرد. اما این اتفاق درس بزرگی برای ما داشت. ما فهمیدیم که مسئول با مسئول فرق می‌کند. تفاوت در عملکرد، رفتار و مردمی بودن است. هنوز مسئولینی انقلابی وجود دارند که آرزوی خدمت صادقانه به مردم را دارند.

رنجبر بيان كرد: آن‌ها خستگی‌ناپذیر و بدون شعار و نمایش، به دنبال حل مشکلات واقعی هستند. این تجربه، امید را در دل کارگران زنده نگه داشت. ما یاد گرفتیم که صداقت و پیگیری، کلید حل مشکلات است. 

انتهاى خبر/