حجت‌الاسلام مهدی فرهنگ‌یگانه در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» در خصوص سالروز بزرگداشت سلمان فارسی گفت: ایشان یکی از استثنایی‌ترین شخصیت‌های تاریخ اسلام است . نام اصلی‌اش پیش از اسلام روزبه بود، در دوران جوانی به عنوان یک زرتشتی، بخش عمده‌ای از زندگی خود را صرف آموختن آموزه‌های دینی و تلاش برای رسیدن به مقام «مغ» کرد. با این حال، پرسش‌های درونی او را بر آن داشت تا برای یافتن حقیقت، به سفرهای طولانی در سراسر آسیای غربی بپردازد. این جست‌وجوها او را ابتدا به آیین مسیحیت رهنمون کرد و پس از سال‌ها تکاپو، سرانجام با حضور در شهر یثرب و دیدار با حضرت محمد (ص)، به دین اسلام مشرف شد.او با پیشینه‌ای از فرهنگ اصیل ایرانی در نهایت به درگاه پیامبر اسلام (ص) رسید و جایگاهی فراتر از یک یاران معمولی برای او رقم زد.

کارشناس مسائل دینی در استان مرکزی بیان کرد: سلمان در خانواده‌ای از طبقه دهقانان متولد شد. پدر او، خشبوذان (یا بوذخشان)، با محبت اما با محدودیت‌های مذهبی دوران خود، روزبه را بر اساس آیین زرتشتی پرورش می‌داد. پدر او مسئول آتشکده خانگی بود و می‌کوشید تا او را در مسیر سنتی خود حفظ کند؛ اما ذهن روزبه، برخلاف آنچه انتظار می‌رفت، تسلیم خرافات رایج نشد. او با وجود برخورداری از تربیت خانوادگی، ذهنی پرسشگر و جست‌وجوگر داشت و همواره در اندیشه خالق جهان و حکمت آفرینش بود.

وی افزود: این روح ناآرام و حقیقت‌جو، او را واداشت تا از سایه سنت‌های قدیمی خارج شده و برای یافتن کمال حقیقی، سفری بی‌بازگشت را آغاز کند. پس از گذشتن از مسیرهای مختلف و از میان ادیان گوناگون، سلمان سرانجام به مدینه رسید و به اسلام گروید. او با گذشتن از فیلترهای قوم‌گرایی، توانست پیوندی عمیق میان فرهنگ ایرانی و ارزش‌های جهانی اسلام برقرار کند. جایگاه معنوی او چنان بلندمرتبه بود که پیامبر اسلام (ص) ایشان را با تعبیری بسیار رفیع، «سلمان منا اهل البیت» (سلمان از ما اهل بیت است) معرفی کردند. این عبارت، فراتر از یک تشریفات ساده، نشان‌دهنده پذیرش کامل او در جایگاه یکی از نزدیک‌ترین و مورد اعتمادترین یاران پیامبر بود.

سلمان فارسی زندگی‌ای کاملاً زاهدانه و ساده داشت

فرهنگ‌یگانه اظهار کرد: سلمان فارسی زندگی‌ای کاملاً زاهدانه و ساده داشت. او با همسری به نام «بُقیره» از قبیله بنی کنده پیوند بست که ثمره این پیوند فرزندانی همچون کثیر، عبدالله و محمد بودند. یکی از زیباترین جنبه‌های شخصیت او، برخورد او با قدرت بود. او با وجود اینکه در اواخر عمر به عنوان فرماندار مدائن منصوب شد، هرگز از امکانات حکومتی برای رفاه شخصی خود استفاده نکرد. او با تکیه بر دسترنج خویش امرار معاش می‌نمود و الگویی زنده از مدیریت بی‌تعلق و خدمت به مردم بود.

وی ادامه داد: نقش او در جنگ جمل و سایر وقایع حساس تاریخی، نشان‌دهنده ثبات قدم و پایبندی او به اصول است. او در میانه‌های تلاطم‌های سیاسی، همواره سعی داشت مسیر حق را از باطل بازشناساند و از تفرقه جلوگیری کند. 

کارشناس مسائل دینی در استان مرکزی تصریح کرد: بینش او که ریشه در تجربه‌های زیسته و جست‌وجوی بی‌امان برای حقیقت داشت، به او اجازه می‌داد تا در بحران‌ها، فراتر از احساسات گذرا، به دنبال منافع بلندمدت و حفظ وحدت امت باشد. سلمان فارسی در حدود سال‌های ۶۵۲ یا ۶۵۳ میلادی (۳۳ هجری قمری) از دنیا رفت. پیکر او در منطقه مدائن (عراق امروزی)، در مجاورت ایوان مدائن و پس از روستای حذیفه به خاک سپرده شد. امروز نیز آرامگاه او به عنوان یادمانی از یک حقیقت‌جو و زاهد، مورد توجه است.

میراث سلمان فارسی در الگوی «جست‌وجوگر حقیقت» نهفته است

وی عنوان کرد: میراث سلمان فارسی تنها در کتاب‌های تاریخ نیست؛ بلکه در الگوی «جست‌وجوگر حقیقت» نهفته است. او به ما می‌آموزد که برای رسیدن به نور، باید از تاریکی‌های تردید گذشت و چگونه می‌توان با حفظ اصالت خویش، در خدمت یک آرمان بزرگ‌تر بود. او نشان داد که ایمان می‌تواند هویت ملی را نه از بین ببرد، بلکه آن را در قالب یک حقیقت جهانی و متعالی بازتعریف کند.

فرهنگ‌یگانه ادامه داد: سلمان به عنوان یکی از برجسته‌ترین صحابی غیرعرب، چنان جایگاهی نزد پیامبر اسلام یافت که ایشان در توصیف مقام و فضیلت او فرمودند: «سلمانُ مِنّا أهلَ البَیتِ»؛ عبارتی که او را عضوی از خاندان پیامبر معرفی می‌کرد. در میان اصحاب، او بیشتر با کنیه «ابوعبدالله» شناخته می‌شد. یکی از تأثیرگذارترین اقدامات سلمان در تاریخ اسلام، نقش او در «غزوه خندق» (سال ۶۲۷ میلادی) است. او با بهره‌گیری از دانش نظامی و تجربیات دوران حضورش در سرزمین‌های ایرانی، پیشنهاد حفر خندقی بزرگ در پیرامون یثرب را برای مقابله با سپاه قریش مطرح کرد؛ تاکتیکی که در آن زمان در میان اعراب بی‌سابقه بود و توانست موازنه قدرت را به نفع مسلمانان تغییر دهد.

کارشناس مسائل دینی در استان مرکزی خاطرنشان کرد: سلمان فارسی در تمامی مذاهب اسلامی جایگاهی بسیار والا دارد و نزد اهل‌سنت، به عنوان نخستین شخص از «ارکان اربعه» شناخته می‌شود. او که فرزند یکی از دهقانان (اشراف‌زادگان زمین‌دار) ایران بود، پس از ترک زادگاه و طی کردن مسیری پرفراز و نشیب—از جمله سال‌ها اسارت و بردگی در سرزمین‌های مختلف—سرانجام توسط پیامبر اسلام آزاد شد. سلمان به دلیل آگاهی از دانش‌ها، خرد ایرانی و آموزه‌های مسیحی، از مشاوران مورد اعتماد پیامبر بود. او در سال‌های پایانی عمر خود، به عنوان والی (استاندار) مدائن برگزیده شد و در همان‌جا درگذشت.

انتهای خبر/