به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» محمدرضا داودآبادی فعال رسانه‌ای استان مرکزی در یادداشتی نوشت: تولید ملی و تأمین امنیت غذایی کشور، بر دوش کشاورزان زحمت‌کشی است که با وجود تمامی محدودیت‌های اقلیمی، همچنان در خط مقدم نبرد اقتصادی ایستاده‌اند.

اما در سال‌های اخیر، روند حمایت از این قشر تلاشگر با چالش‌های ساختاری و مدیریتی جدی مواجه شده است. تأخیرهای مکرر در قیمت‌گذاری محصولات کشاورزی، عدم پرداخت به‌موقع مطالبات گندم‌کاران و سایر محصولات استراتژیک، در کنار دشواری‌های دسترسی به تسهیلات بانکی ارزان‌قیمت، نه‌تنها انگیزه‌های تولید را تضعیف کرده، بلکه معیشت خانواده‌های روستایی را با مخاطرات جدی روبرو ساخته است.

وقتی کشاورز در زمان برداشت، به دلیل سیاست‌های بلاتکلیف و تأخیر در اعلام قیمت‌های تضمینی، مجبور به فروش محصول خود با قیمتی پایین‌تر به دلالان می‌شود، عملاً سرمایه و سود حاصل از یک سال تلاش او به یغما می‌رود. بدتر آنکه تأخیر در پرداخت مطالبات پس از فروش به دولت، نقدینگی لازم برای کشت فصل آینده را از کشاورز سلب می‌کند. این چرخه معیوب، کشاورز را به جای تمرکز بر بهره‌وری و توسعه، درگیر دغدغه‌های روزمره و بدهی‌های بانکی کرده است.

علاوه بر این، تسهیلات کشاورزی که باید به‌عنوان موتور محرک برای نوسازی و مکانیزاسیون عمل کند، در پیچ‌وخم‌های اداری و سخت‌گیری‌های غیرمنطقی بانک‌ها، اغلب به دست بهره‌بردار واقعی نمی‌رسد. این وضعیت، مانع بزرگی بر سر راه کشاورزی دانش‌بنیان و کاهش هزینه‌های تولید است.

از سوی دیگر، تأمین امنیت غذایی بدون حمایت از کشاورز ممکن نیست. کشاورز، خط مقدم تولید غذاست و اگر امنیت اقتصادی و شغلی او تضمین نشود، امنیت غذایی جامعه نیز در معرض تهدید قرار می‌گیرد. هنگامی که کشاورز بداند محصول او مشتری دارد، قیمت‌گذاری منصفانه‌تری می‌شود و مسیر فروش روشن است، انگیزه بیشتری برای تولید خواهد داشت. این چرخه، اساس پایداری غذایی در سطح استان و کشور است.

نکته مهم دیگر، توسعه کشاورزی دانش‌بنیان است. امروز کشاورزی صرفاً به معنای کاشت و برداشت نیست؛ بلکه یک صنعت پیچیده و مبتنی بر علم است. جهاد کشاورزی اگر بتواند ارتباط میان دانشگاه، مراکز تحقیقاتی و کشاورزان را تقویت کند، خواهد توانست به شکل مؤثرتری با چالش‌هایی مانند کم‌آبی، آفات، تغییرات اقلیمی و کاهش حاصلخیزی خاک مقابله کند. استفاده از داده‌های دقیق، سامانه‌های هوشمند، پیش‌بینی‌های اقلیمی و روش‌های نوین مدیریت مزرعه، مسیر آینده کشاورزی را روشن‌تر می‌سازد.

از منظر کلان، استان مرکزی به دلیل موقعیت جغرافیایی و دسترسی به شبکه حمل‌ونقل کشور، می‌تواند نقش پشتیبان در تأمین بازارهای منطقه‌ای و ملی داشته باشد. هر میزان که تولید در این استان پایدارتر، متنوع‌تر و باکیفیت‌تر باشد، اثر آن فقط محدود به مرزهای استان نخواهد ماند، بلکه در امنیت غذایی کشور نیز بازتاب می‌یابد. به‌ویژه در شرایطی که کشور با تحریم‌ها، نوسانات بازار جهانی و تهدیدهای زنجیره تأمین مواجه است، اتکای بیشتر به تولید داخلی یک ضرورت راهبردی به شمار می‌رود.

در نهایت باید گفت جهاد کشاورزی تنها یک دستگاه اجرایی نیست، بلکه ستون راهبردی امنیت غذایی است. این مجموعه هرچه بیشتر در مسیر حمایت از تولیدکننده، اصلاح ساختارها، توسعه زیرساخت‌ها و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین حرکت کند، کشور را به الگویی موفق در تحقق خودکفایی تبدیل خواهد کرد. امنیت غذایی با شعار محقق نمی‌شود؛ با برنامه، حمایت، دانش و تلاش جهادی به دست می‌آید. و در این مسیر، جهاد کشاورزی می‌تواند و باید نقشی پیشرو، مؤثر و ماندگار ایفا کند.