اوزون سطح زمین یک آلاینده ثانویه و خطرناک است که می‌تواند موجب تحریک دستگاه تنفسی، تشدید بیماری‌های ریوی و قلبی، افزایش علائم آسم و کاهش عملکرد ریه شود.

کودکان، سالمندان، بیماران قلبی و تنفسی و افرادی که در فضای باز فعالیت می‌کنند، بیش از دیگران در معرض آسیب این آلاینده قرار دارند. این همان اوزونی است که مردم اراک با آن مواجه‌اند و اثراتش مستقیماً به هوایی مربوط می‌شود که شهروندان در طول روز و شب تنفس می‌کنند.

با این حال فردای روزی که اراک با این آلودگی خطرناک دست‌وپنجه نرم می‌کرد و رکورد غلظت اوزون در منطقه شکسته شد، مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان مرکزی درباره حفاظت از لایه اوزون، کنوانسیون وین، پروتکل مونترال، جایگزینی گازهای مخرب و استفاده از فناوری‌های نوین سخن گفت.

حفاظت از لایه اوزون در ارتفاعات جو بدون تردید موضوعی مهم و جهانی است، اما برای مردم اراک، مسئله فوری‌تر، اوزون سطح زمین و سلامت آن‌هاست؛ آلاینده‌ای که در همین لحظه وارد ریه شهروندان می‌شود.

اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که هم‌زمان با افزایش اوزون در چند نقطه اراک، اندازه‌گیری این آلاینده در برخی ایستگاه‌هایی که غلظت بالای آن شب گذشته ثبت شده بود، متوقف شده است.

از سوی دیگر، بیش از ۴۰ روز است که اندازه‌گیری اوزون در ایستگاه پالایشگاه شازند نیز متوقف مانده؛ ایستگاهی که اطلاعات آن می‌توانست برای بررسی وضعیت منطقه، مقایسه داده‌ها و تحلیل احتمال انتقال آلاینده از محدوده صنعتی شازند به اراک اهمیت زیادی داشته باشد.

توقف اندازه‌گیری، به معنای توقف آلودگی نیست؛ اما باعث می‌شود تصویر واقعی از وضعیت هوا در اختیار مردم و کارشناسان قرار نگیرد.

 درست در زمانی که باید پایش آلاینده‌ها تقویت شود، داده‌ها کامل‌تر منتشر شود و منشاء این آلودگی خطرناک مشخص شود، بخشی از تجهیزات سنجش از مدار خارج شده‌اند و توضیح روشنی درباره علت این توقف، زمان رفع آن و آخرین وضعیت ایستگاه‌ها ارائه نشده است.

مدیرکل حفاظت محیط‌زیست استان مرکزی در سخنان خود بر شناسایی دقیق منابع انتشار، توسعه فناوری‌های پایش و شفاف‌سازی الزامات زیست‌محیطی صنایع تأکید کرده است، چیزی که امروز در خصوص آلودگی اوزون از سازمان محیط‌زیست نمیبینیم.

این وضعیت این شائبه را ایجاد کرده است که مسئولان محیط‌زیست استان درباره اوزون سطح زمین و آلودگی خطرناکی که سلامت روزمره مردم اراک را تهدید می‌کند، سکوت و توقف پایش را در پیش گرفته‌اند و به نوعی عادی سازی این آلودگی را دنبال می‌کنند.

 مردم اراک به جای سخنرانی درباره مفاهیم کلی حفاظت از محیط‌زیست، انتظار دارند دستگاه‌های سنجش فعال باشند، داده‌ها به‌موقع منتشر شوند و درباره افزایش کم‌سابقه آلاینده‌ها توضیح روشن ارائه شود.

انتهای خبر/