سیاوش آقاخانی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «دیار آفتاب» با تشریح ابعاد پنهان بحران اوزون بر سلامت عمومی مردم و آلودگی هوا گفت: متأسفانه در بحث آلودگی هوای اراک، کمتر به آلاینده‌های ثانویه ناشی از فعالیت صنایع توجه می‌شود. نگاه‌ها معطوف به خروجی مستقیم دودکش‌ها و مازوت‌سوزی است. در حالی که صنایعی مانند پالایشگاه و پتروشیمی با تولید مجموعه‌ای از آلاینده‌ها، بستری برای تشکیل آلاینده ثانویه «اوزون» فراهم می‌کنند که در روزهای گرم تابستان با تابش فرابنفش خورشید، تشدید می‌شود.

وی عنوان کرد: اوزون تحت تأثیر روزهای گرم تابستان و میزان آلاینده‌های موجود در جو، در سطح شهر ایجاد می‌شود و اتفاقاً از جمله آلاینده‌های بسیار خطرناک به شمار می‌رود. تابش فرابنفش خورشید و افزایش دما نیز تشکیل این آلاینده را تسهیل می‌کند. البته بخشی از این مسئله به وجود عوامل طبیعی بازمی‌گردد، اما آنچه باعث تشدید آن می‌شود، همین آلاینده‌های صنعتی است که باید برای آن فکر اساسی کرد.

فعال محیط‌زیست استان مرکزی افزود: این پدیده در کنار ریزگردهای طبیعی تالاب کویری میقان، آلودگی‌های صنعتی و ترافیک خودساخته ناشی از مدیریت شهری ضعیف، شرایط زیست‌پذیری اراک را بسیار سخت و حاد کرده است.

آقاخانی بیان کرد: اگر در قالب یک برنامه جامع مدیریت زیست‌بومی، فکری به حال کنترل این آلاینده‌ها نشود، ما در چند سال آینده با بحران‌های جدی در حوزه سلامت مواجه خواهیم شد و سلامت شهروندان به خطر خواهد افتاد.

وی تصریح کرد: این پدیده اوزون اگرچه بیشتر مربوط به تابستان و زمان‌هایی است که تابش اشعه فرابنفش زیاد است و دمای هوا نیز افزایش پیدا می‌کند، اما مسئله اصلی این است که ما باید یک برنامه جامع برای مدیریت این آلاینده‌ها داشته باشیم و متاسفانه برنامه ای برای رفع آلاینده‌ها در استان وجود نداره.

وعده‌های بر زمین مانده دولت؛ از مازوت زمستان تا اوزون تابستان

فعال محیط‌زیست استان مرکزی با انتقاد شدید از بی‌توجهی مسئولان ملی به تعهدات خود اظهار داشت: سال گذشته رئیس‌جمهور محترم در محضر مردم قول دادند که برنامه‌ریزی لازم برای سوخت نیروگاه صورت گیرد، اما متأسفانه هم‌اکنون نه‌تنها درگیر پدیده مازوت‌سوزی زمستانه هستیم، بلکه تابستان‌ها نیز با بحران آلاینده‌های ناشی از فعالیت پالایشگاه و پتروشیمی درگیر شده‌ایم.

آقاخانی افزود: مجموعه دولت و سازمان حفاظت محیط‌زیست قول تأمین گاز داده بودند؛ اما در شرایطی که ادعا می‌شود مشکل گاز در کشور نداریم، این بی‌توجهی به سلامت مردم اراک و مردم آن مصداق مشخص تضییع حقوق عامه و سلامت عمومی است.

مطالعات دهه‌ ۷۰ و ۸۰؛ نسخه‌هایی که دیگر کارساز نیستند

وی در پاسخ به اینکه راهکار خروج از این وضعیت چیست، بیان کرد: ما هنوز بر اساس مطالعات دهه‌های ۷۰ و ۸۰ پیش می‌رویم که دیگر با شرایط فعلی و تغییرات اقلیمی تطابق ندارد.

فعال محیط زیستی استان مرکزی عنوان کرد: ما نیازمند یک برنامه جامع مدیریت هوای شهر اراک هستیم که در آن تکالیف دستگاه‌ها در مدیریت سوخت صنایع و کنترل آلاینده‌های متحرک دقیقاً مشخص باشد.

آقاخانی تصریح کرد: کشور باید متوجه باشد که شرایط اراک یک شرایط ویژه است؛ اگر برنامه‌ریزی ملی و استانی فوری برای آن صورت نگیرد، بحران‌های حاد حوزه سلامت در آینده‌ای نزدیک اجتناب‌ناپذیر است.

وی خاطرنشان کرد: در شرایط اقتصادی فعلی که کشور در حوزه تأمین دارو و هزینه‌های درمانی تحت فشار است، تداوم این روندِ «رهاشدگی محیط‌زیست» در اراک، نشان‌دهنده نبود اراده جدی برای حل معضلات بنیادین است.

فعال محیط زیستی استان مرکزی در پایان اظهار کرد: مدیریت استان و مسئولان ملی باید پاسخگو باشند که چرا با وجود تمامی هشدارها، همچنان سلامت شهروندان اراکی اولویت آخر در تصمیم‌گیری‌های کلان است.

انتهای خبر/